I madhi president, DR. Ibrahim Rugova
Nesër, i ashtuquajturi “shteti më i ri i Evropës”(e që në fakt është ndër më të vjetërit) feston 2-vjetorin e shpalljes së Pavarsisë.
Më lejoni që së pari në emrin tim, po edhe të të gjithë stafit të faqes sonë, të ju uroj Pavarsinë e shtetit tonë, dhe, ju lutem shumë mos ma zini për të madhe nëse shihni gabime në këtë shkrim, ndonjë rënditje jo të mirë, apo ku ta di, sepse po shkruaj në ndikim të emocioneve shumë të forta.
Çdo Shqiptar, e di se në çfarë rruge ka kaluar populli ynë për të arritur atë që po e gëzojmë sot, këto ditë të cilat nuk duhet të i qojmë aspak huq, së paku për hir të atyre që ranë për ne. Padyshim, njeriu që i dha fryt, shtysë, rrugë, forcë vendit tonë për të arritur në ditën ku jemi ne është Presidenti Rugova.
Ai që dha shumë për këtë vend, që nuk kurseu asgjë për të arritur aty ku jemi sot, që sakrifikoi shumëçka, që e donte shumë vendin tonë, dhe që në fund nuk e arriti atë për të cilën u përkushtua gjatë gjithë jetës, vetëm e vetëm sepse u mund nga sëmundja që e kishte kapluar.
